วันเข้าหอแห่งความรัก

ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2532 ภาพงานแต่งงานในกรอบไม้สีแดงเข้มยังคงเก็บไว้อย่างดี วีระยุทธในชุดเครื่องแบบทหารอากาศสีขาวสะอาด หน้าอกประดับยศนาวาอากาศเอก ผมสั้นดำสนิท ทรงทหาร ใบหน้าคมเข้มแบบผู้ชายไทยเชื้อสายจีน ผิวขาว รูปร่างสูง 170 เซนติเมตร ไหล่กว้างแน่น ส่วนวรนุชในชุดเจ้าสาวสีขาวลูกไม้ปักลายละเอียด ผมดำสนิทถูกแต่งทรงขึ้นสวยงามประดับดอกไม้ ใบหน้ากลมมน ผิวขาวเหลืองอมชมพู รูปร่างเล็กกระทัดรัดสูง 155 เซนติเมตร น้ำหนัก 55 กิโลกรัม ดูอ่อนหวานและสดใส

ทั้งสองรู้จักกันมานานกว่า 5 ปี ก่อนพัฒนาเป็นแฟนกันอย่างจริงจัง 2 ปีเต็ม

หลังพิธีสงฆ์เช้าและงานเลี้ยงกลางวันเสร็จสิ้น เมื่อญาติผู้ใหญ่เดินออกจากห้องนอนและปิดประตูลง ห้องก็เหลือเพียงทั้งคู่

วรนุชยังสวมชุดเจ้าสาวสีขาวลูกไม้ นั่งเก้ ๆ กัง ๆ อยู่บนขอบเตียงที่ปูผ้าสีแดงสด

วีระยุทธถอดเสื้อนอกเครื่องแบบ วางบนเก้าอี้ แล้วนั่งลงข้างเธอ จับมือเล็กนุ่มไว้

“เธอ... วันนี้เราเป็นสามีภรรยากันแล้ว” เสียงทุ้มนุ่มของเขาดังขึ้น “คบกันมา 2 ปี ฉันไม่เคยเร่งเธอเลย เพราะรู้ว่าเธออยากเก็บของสำคัญไว้ให้คืนนี้”

วรนุชมองพื้น พูดเสียงแผ่ว “ค่ะ... ฉันไม่เคยมีอะไรกับใครมาก่อนเลย แม้แต่แฟนเก่า ฉันก็ไม่เคยยอมให้ถึงขั้นนั้น เธอเป็นคนแรกของฉันจริง ๆ”

วีรยุทธยิ้ม ก้มลงจูบหน้าผากเธออย่างทะนุถนอม “ฉันก็ดีใจมากที่ได้เป็นคนแรกและคนเดียวของเธอ”

เขาจูบเธอที่ริมฝีปากอย่างอ่อนโยนก่อนจะค่อย ๆ ลึกซึ้งขึ้น ลิ้นสอดแทรกเข้าไปรั้งลิ้นเธอ วรนุชตัวสั่นแต่ก็ตอบรับ จูบเขากลับไปด้วยความรักและตื่นเต้น

วีระยุทธค่อย ๆ ถอดชุดเจ้าสาวของเธอออกทีละชิ้น เผยเรือนร่างผิวขาวเนียน หน้าอกกลมกลึงขนาดพอดีมือ ยอดอกสีน้ำตาลอ่อนชันขึ้นด้วยความเสียว เมื่อถอดกางเกงในออกก็เผยให้เห็น “ขนหมอย” ดกดำหนาแน่นตามแบบสาวสมัยนั้น ยังไม่ได้โกนหรือตัดให้บางแบบปัจจุบัน

“สวยมาก... เธอสวยที่สุด” เขาก้มลงอมยอดอกข้างหนึ่ง ดูดและวนลิ้นรอบเม็ดอก

“อ๊ะ... เธอ... เสียวจังเลยค่ะ” วรนุชครางเสียงสั่น มือจิกไหล่เขาแน่น

วีรยุทธถอดเสื้อผ้าตัวเองออกหมด ร่างกายกำยำของทหารอากาศปรากฏชัด “ควย” ยืนโด่เด่ หัวบานสีแดงเข้ม มีน้ำหล่อลื่นซึมออกมา ขนหมอยบริเวณโคนควยของเขาก็ดกดำหนาแน่นเต็มพื้นที่ตามค่านิยมผู้ชายสมัยเก่า

วรนุชมองแล้วหน้าแดงจัด “ใหญ่จังค่ะ... มันจะเข้าได้เหรอ”

“ค่อย ๆ ทำนะที่รัก ฉันจะทำให้หีเธอพร้อมก่อน”

เขาวางเธอนอนหงาย แยกขาเรียวออก แล้วก้มหน้าลงเลียหีที่ยังบริสุทธิ์ กลีบหีสีชมพูอ่อนถูกปกคลุมด้วยขนหมอยดำดก เขาใช้ลิ้นแยกกลีบแล้วเลียวนรอบเม็ดแตดอย่างชำนาญ

“อ๊าาาา... เธอ... เสียวหีมากเลยค่ะ” วรนุชร้องเสียงหลง สะโพกกระดกขึ้น น้ำเงี่ยนไหลเยิ้มเปียกปากเขา

เขาดูดเม็ดแตดและสอดนิ้วเข้าไปในช่องหีที่แน่นสุด ๆ จนเธอเสร็จไปรอบแรกด้วยปากเขา

“อ๊าาาา... ฉันเสร็จแล้วค่ะ...” วรนุชหอบหายใจรัว ตัวสั่นเทิ้ม

วีระยุทธลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง จับเธอนั่งคร่อมตัก

“ค่อย ๆ นั่งลงสิ... เธอควบคุมเองได้”

วรนุชกัดริมฝีปาก กุมควยที่ร้อนผ่าวแล้วค่อย ๆ กดสะโพกลง

“อ๊ายยยยย... เจ็บ... มันใหญ่และยาวเกิน... อ๊ะ...” เธอร้องเสียงเครือ น้ำตาคลอ แต่ยังฝืนกดลงต่อไป ช่องหีที่ถูกปกคลุมด้วยขนหมอยดำถูกยืดขยายออก

“ทนหน่อยนะ... หีเธอแน่นมาก... ฟิตสุด ๆ” วีระยุทธกัดฟันกลั้นความเสียว ความอุ่นแน่นและเปียกที่ห่อหุ้มควยเต็มลำต่างจากผู้หญิงที่เขาเคยเที่ยวโดยสิ้นเชิง

เมื่อควยสอดเข้าไปมิดลำ วรนุชนั่งนิ่งตัวสั่น “เข้าไปหมดแล้ว... รู้สึกเต็มท้องเลยค่ะ... เจ็บปนเสียว...”

“ขยับสะโพกขึ้นลงช้า ๆ นะ” เขาจับสะโพกเธอช่วยโยก

วรนุชเริ่มขยับสะโพก เสียง “ชั่บ ชั่บ” ดังก้องห้อง ความเสียวค่อย ๆ กลบความเจ็บ

“อ๊ะ... อ๊ะ... เธอ... มันเสียวดี... ลึกมาก... โดนมดลูกทุกครั้งเลยค่ะ”

วีระยุทธพลิกตัวเธอนอนหงาย ยกขาทั้งสองข้างพาดบ่า แล้วกระแทกในท่า มิชชันนารี่ ลึกและแรง

“โอ้ยยยยย... เธอขา... ลึกเกินไป... แรงจัง... อ๊าาาา” วรนุชร้องเสียงดัง มือจิกหลังเขาเป็นทางแดง

“หีเธอ... ฟิตมาก... ฉันรักเธอ... รักที่สุด” เขากระแทกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เสียงเนื้อกระทบเนื้อ “ปั้ก ปั้ก ปั้ก” ดังสนั่น

ความเร็วเพิ่มขึ้น วรนุชตัวเกร็ง “ใกล้แล้วค่ะ... ฉันจะเสร็จ... อ๊าาาาาาา เธออออ!”

เธอเกร็งหีรัดควยแน่น น้ำเงี่ยนพุ่งทะลัก วีรยุทธทนไม่ไหว

“ฉันจะแตกแล้ว... ปล่อยในหีเธอได้ไหม”

“ได้ค่ะ... ปล่อยในเลย... ฉันอยากได้น้ำควยเธอเต็ม ๆ” วรนุชร้องเสียงพร่า

วีระยุทธกระแทกสุดแรงหลายครั้งก่อนตัวเกร็ง “อ๊ากกกก... น้ำควยพุ่งแรง ๆ ร้อนผ่าว ข้นและเหนียว... เต็มมดลูกเธอเลย”

ทั้งคู่กอดกันแน่น หอบหายใจรัว วีรยุทธยังฝังควยคาอยู่ในหีเธอ จูบปากเธออย่างอ่อนโยน

“ฉันรักเธอที่สุด... บ่ายนี้เป็นครั้งแรกที่สวยที่สุดของเรา”

วรนุชยิ้ม น้ำตาแห่งความสุขไหล “ฉันก็รักเธอที่สุดค่ะ... ขอบคุณที่ค่อย ๆ ทำกับฉัน”

ทั้งสองกอดกันหลับไปอย่างมีความสุข ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายในปี 2532